تبليغاتX
نون قلم کاغذ

نون قلم کاغذ

یادداشت های اقتصادی سیاسی

مذاکره با آمریکا

امروز همزمان با آغاز مذاکرات نمایندگان ایران و آمریکا در عراق ، آسیوشیتدپرس به قلم استیون هرست گزارشی از این مذاکرات منتشر کرده که به نوعی فصل مشترک تمام تحلیل های رسانه های غربی در خصوص این مذاکرات است.

در این گزارش هدف آمریکا از این مذاکرات جلب رضایت ایران برای دست برداشتن از تجهیز نظامی ، حمایت مالی و آموزش شبه نظامیان به ویژه شبه نظامیان شیعه اعلام شده است. هدف ایران هم متقاعد کردن آمریکا برای خروج از عراق

در اظهار نظرهای مسؤولین آمریکایی هم پیش از این بارها این اتهامات به ایران وارده شده است.

حال سوال اینجاست آیا شرکت ما در این مذاکره به معنی پذیرش دستور جلسه مذاکره نیست ؟

آیا ما پذیرفته ایم که به تجهیز و تامین مالی و آموزش شبه نظامیان در عراق می پردازیم که با طرفی که این ادعا را دارد بر سر یک میز نشسته ایم ؟

اگر قرار است پیام ما به آمریکا در این مذاکرات ، به تسریع در خروج از عراق محدود شود ، چه نیازی به مذاکره بود ؟ اگر هم قرار است حرف های طرف مقابل را بشنویم که موضوعات مطرح شده از قبل جز اتهام چیزی نبود .

خروج آمریکا از عراق تا زمانی که دولت عراق چنین درخواستی نکرده است چه جای چانه زنی برای ما باز کرده است ؟

من نمی فهمم مگر ادبیات آمریکا درباره ایران آنجا که به مسایل خود ایران مربوط می شود چقدر تندتر از اتهام ایجاد آشوب و ناامنی در عراق است که این یکی را به مذاکره می نشینیم و دیگری را به تغییر لحن منوط کرده ایم !

ملت دوست و برادر عراق بسیار عزیزند و در این شکی نیست اما خون کدام عراقی از ملت ایران رنگین تر است که مذاکره برای حفظ منافع ملت عراق را روا می داریم و مذاکره بر سر مساله اصلی خودمان را تابوی سیاست خارجی ؟

اگر می توانیم با آمریکا درباره مسایل عراق فارغ از مساله رژیم صهیونیستی به توافقاتی دست یابیم چرا نتوانیم درباره مساله خودمان به همین سطح از توافق دست پیدا کنیم ؟

درک این موضوع سخت است که منافع ملی خودمان را در جعبه سیاه نگه داریم و بر سر عراق آن هم با آن همه هجمه تبلیغاتی که علیه مان به راه انداخته اند بر سر میز بنشینیم.

صراحتا اعتقاد دارم باید با آمریکا مذاکره کنیم . مستقیم و در سطح وزرای امور خارجه . موضوع : یافتن راهکارهایی جهت کاهش تنش های بین دو دولت

بنابراین مذاکره با آمریکا در بغداد را تنها در شرایطی می توان مثبت ارزیابی کرد که مقدمه ای باشد برای مذاکره مستقیم درباره مسایل خودمان.

و الا اگر پس از این مذاکرات ناامنی در عراق کاهش یابد دستگاه تبلیغاتی غرب بر اتهامات قبلی صحه خواهد گذاشت و اگر ناامنی افزایش یابد علت را عدم نتیجه مذاکرات با ایران تبلیغ خواهند کرد و آنگاه ایران با آمریکا در عراق شریک جرم تلقی خواهد شد.
+ نوشته شده در  دوشنبه 7 خرداد1386ساعت 12:32 بعد از ظهر  توسط هادي جمالیان  |